Less is more

Ik blijf nog even in de sfeer van familie. Vorig week was mijn nichtje T. jarig. Ze werd 1 en deze speciale gelegenheid vroeg om een speciale taart........... wat decoratie betreft dan. De taart zelf bestaat uit een standaard vanille biscuit, vanille botercreme, aardbeienjam EN aangevuld met kersen uit blik. Helaas heb ik de taart zelf niet kunnen proeven, aangezien ik vanwege andere verplichtingen voor het aansnijden van de taart weg moest. 

Op het vlak van decoratie heb ik het redelijk simpel gehouden. Fondant bloemen die ik een dag eerder heb uitgestoken om uit te laten drogen, net zoals de vlinders. De kern van de grotere bloemen is met gouden eetbare verf beschilderd voor wat meer detail. Overigens weet ik niet of het eetbare verf is of niet giftige verf. Daar schijnt volgens de voedselvoorschriften nog best een verschil tussen te zijn. Eetbare verf wordt ook werkelijk door je spijsverteringsstelsel opgenomen en verteerd, terwijl niet giftige verf in dezelfde vorm je lichaam in en uit gaat. Ach ja, zolang het maar niet schaadt.

Het cijfer 1 op de taart bestaat volledig uit fondant zonder tylose en heb ik dezelfde dag nog uitgestoken. Hoe het zo goed recht blijft staan? Mijn geheim is een lollystokje wat voor de helft in cijfer is gestoken EN daarnaast heb ik het cijfer in de oven gebakken om uit te laten harden. Nu vraag je als lezer misschien af of de fondant niet gaat smelten in de oven. Het antwoord is 'nee'. Tenminste zolang je de oven op de laagste stand zet (bij mij is dat 50 graden Celsius) en de oven op een kier zet zodat het niet te heet wordt binnenin.

Uiteindelijk was het resultaat een taart volgens het motto 'less is more'. Op zich niks mis mee, zolang ik in het vervolg wel een hap mag nemen......and more please!!!!!!!!!!