Mmmmmmacarons!!!!!!!!

Ik ben fan van macarons! 

Sinds ik voor het eerst een hap heb genomen uit een macaron gekocht bij een patissier en nog meer sinds ik ze zelf heb leren maken. Tussen mijn eerste hap tot aan mijn eerste poging om ze zelf te maken heeft trouwens wel ruim een jaar gezeten, waar een aflevering van 'Masterchef Australia' ook deels aan schuldig is geweest. Kijkers van dit programma kunnen zich misschien nog wel de aflevering herinneren waarin de deelnemers een croquembouche van macarons moesten maken aan de hand van receptuur van Adriano Zumbo. Een aantal van deze deelnemers slaagde er niet in om degelijke macarons te bakken, waardoor ik mijn eigen kans van slagen vrij gering schatte en het proberen ervan ging uitstellen. Ik heb ooit ergens gelezen dat zelfs ervaren patissiers uitgaan van 25% aan mislukte macarons per lading. Wellicht verklaart dat waarom ze zo duur zijn, maar kan het ook een teken zijn van de wispelturigheid van deze weerbarstige koekjes en de moeilijkheidsgraad.

Uiteindelijk was ik het beu om steeds veel geld uit geven aan macarons. Lekkere macarons zijn nu éénmaal vrij prijzig. Samen met goede vriendin J. besloot ik eerder dit jaar om het avontuur aan te gaan en dat is op zijn zachtst gezegd 'goed bevallen'. Het recept wat ik gebruik komt van een forum op internet en volgt de Franse manier van macarons maken of om specifiek te zijn de Franse manier om de meringue basis te maken. Er is ook een Italiaanse en Zwitserse manier om meringue te maken, maar daar zal ik nu niet over uitweiden.

Benodigdheden (voor ongeveer 16 macarons)

Voor de schelpen

- 55 gram amandelmeel, gezeefd

- 100 gram poedersuiker, gezeefd

- 50 gram gerijpt eiwit

- 30 gram fijne kristalsuiker

- gel kleurstof

- wegwerpspuitzak

- rond spuitmondje

- bakpapier

Voor botercrème als vulling

- 75 gram boter op kamertemperatuur

- 100 gram poedersuiker

- kwart theelepel vanille extract

Bereiding

Splits een dag voordat je de macarons maakt, de eieren. Bewaar de eiwitten afgedekt in een kom op het aanrecht. De gedachte hierachter is dat de eiwitten op deze manier wat vocht afstaan, waardoor je een droger en stabieler schuim krijgt. Een alternatief is je eiwitten 10 seconden op ontdooistand in de magnetron doen op het laagste vermogen. Zeef het amandelmeel en poedersuiker. Roer dit tot een geheel.

Klop de eiwitten schuimig met een mixer op de laagste stand en voeg in 3 of 4 keer het fijne kristalsuiker toe tot je zachte pieken krijgt. Voeg dan een aantal druppels kleurstof toe aan het eiwit en klop op een hogere stand tot je stevige pieken krijgt. Voeg het geklopte eiwit toe aan het amandelmengsel en roer met een lepel tot je een samenhangend beslag krijgt. Macarons beslag schijn je maximaal 50 keer te mogen roeren. 

Doe het beslag in een spuitzak en spuit kleine rondjes die ongeveer net zo groot zijn als een munt van 1 euro op een met bakpapier bekleedde bakplaat. Als het goed is heb je in totaal 32 rondjes. Laat de gespoten rondjes gemiddeld een half uur tot een uur drogen tot er een velletje op komt. Je kunt dit checken door met een vinger op een rondje te drukken, zonder dat er beslag aan je vinger kleeft. Dit velletje MOET erop zitten voordat je gaat bakken, omdat je anders niet de karakteristieke voetjes krijgt. Een voetje is de rafelige rand onder aan een macaron schelp.

Bak de macarons in een voorverwarmde oven van 140 graden Celsius voor ongeveer 16 tot 20 minuten. De baktijd kan per oven verschillen. De macarons zijn goed, wanneer ze niet meer wiebelen wanneer je er tegen aan tikt en je ze met gemak van het bakpapier kunt halen. Plakken ze nog, dan zijn ze te kort gebakken en kun je ze nog 1 of 2 minuten weer terug in de oven doen.

Voor de botercrèmevulling klop je gedurende 5 minuten alle ingrediënten met een mixer. Vervolgens spuit je de vulling op een helft en doe je daar een andere helft op. Laat de macarons een dag in de koelkast staan voordat je ze eet. Dit geeft de koekjes de kans om wat van de vulling op te nemen zodat je een licht crunchy buitenkant krijgt en een smeuïge binnenkant.

Mocht de eerste poging niet lukken, bedenk dan dat oefening kunst baart.......of dat het ook geen schande is om ze gewoon te kopen om in je behoefte aan macarons te voorzien.......

Less is more

Ik blijf nog even in de sfeer van familie. Vorig week was mijn nichtje T. jarig. Ze werd 1 en deze speciale gelegenheid vroeg om een speciale taart........... wat decoratie betreft dan. De taart zelf bestaat uit een standaard vanille biscuit, vanille botercreme, aardbeienjam EN aangevuld met kersen uit blik. Helaas heb ik de taart zelf niet kunnen proeven, aangezien ik vanwege andere verplichtingen voor het aansnijden van de taart weg moest. 

Op het vlak van decoratie heb ik het redelijk simpel gehouden. Fondant bloemen die ik een dag eerder heb uitgestoken om uit te laten drogen, net zoals de vlinders. De kern van de grotere bloemen is met gouden eetbare verf beschilderd voor wat meer detail. Overigens weet ik niet of het eetbare verf is of niet giftige verf. Daar schijnt volgens de voedselvoorschriften nog best een verschil tussen te zijn. Eetbare verf wordt ook werkelijk door je spijsverteringsstelsel opgenomen en verteerd, terwijl niet giftige verf in dezelfde vorm je lichaam in en uit gaat. Ach ja, zolang het maar niet schaadt.

Het cijfer 1 op de taart bestaat volledig uit fondant zonder tylose en heb ik dezelfde dag nog uitgestoken. Hoe het zo goed recht blijft staan? Mijn geheim is een lollystokje wat voor de helft in cijfer is gestoken EN daarnaast heb ik het cijfer in de oven gebakken om uit te laten harden. Nu vraag je als lezer misschien af of de fondant niet gaat smelten in de oven. Het antwoord is 'nee'. Tenminste zolang je de oven op de laagste stand zet (bij mij is dat 50 graden Celsius) en de oven op een kier zet zodat het niet te heet wordt binnenin.

Uiteindelijk was het resultaat een taart volgens het motto 'less is more'. Op zich niks mis mee, zolang ik in het vervolg wel een hap mag nemen......and more please!!!!!!!!!!

Baby one more time

Vandaag ben ik voor de derde keer oom geworden! Erg leuk en ik ben blij dat het wachten erop zit. Ter ere van de geboorte van mijn neefje M. heb ik traktaties gemaakt voor de kraamvisite. Hierbij heb ik een trend van nu, de 'cake pop', gecombineerd met een klassieke smaakcombinatie, melk met anijs. In de vorm van witte en blauwe muisjes.

De cake pop is sinds enkele jaren erg bekend in Amerika, mede door Bakerella die echt GE-WEL-DI-GE creaties maakt. Sinds dit jaar is de trend overgewaaid naar Nederland. Wie kent de Tel-sell commercial niet waarin een cake pop machine wordt aangeprezen waarin je in enkele minuten een aantal perfect ronde balletjes kunt bakken?

Ik heb zelf een 'no-bake' variant waar ik graag gebruik van maak, waarvoor ik standaard een rolletje Oreo koekjes en een pakje Mon Chou op voorraad heb.

Benodigdheden voor 24 Oreo pops

- 2 rollen Oreo koekjes (zonder chocolade aan de buitenkant).
- pakje Mon Chou van 100 gram.
- lolliestokjes (o.a. verkrijgbaar bij Xenos, Jamin of de betere bakwinkel).
- chocolade naar smaak. Witte melkchocolade is een aanrader!
- strooisel. In dit geval blauwe en witte muisjes, maar disco dip is voor andere gelegenheden ook erg lekker.
- een blok piepschuim (verkrijgbaar bij de hobby winkel).

Bereiding

Verkruimel de Oreo koekjes in een keukenmachine. Voeg de Mon Chou toe en laat de machine draaien tot je een samenhangend deeg krijgt. Rol 24 balletjes en doe deze in een schaal die je bekleed hebt met vershoudfolie. Laat de balletjes ongeveer een half uur opstijven in de diepvries. Smelt de chocolade. Dit kun je au bain marie doen of in de magnetron met intervallen van 30 seconden totdat de chocolade is gesmolten. Dip de bovenkant van een lolliestokje in de gesmolten chocolade en steek deze in een bolletje. Laat vervolgens alle lollies minstens een uur in de koelkast verder opstijven. Smelt de chocolade weer zodat deze vloeibaar wordt. Dip de lollies volledig in de chocolade en tik een aantal keren met het stokje op de rand van de mok om overtollige chocolade eraf te laten glijden. Niet te hard want anders valt het balletje van zijn stokje

Steek elke lollie in het blok piepschuim om ze te laten uitharden. Na ongeveer 3 tot 4 minuten, wanneer de chocolade nog net niet volledig is uitgehard, strooi je de blauwe en witte muisjes op elke lollie. Wanneer de muisjes eraf glijden, betekent dit dat de chocolade nog niet voldoende gestold is. Laat ze dan nog een minuutje staan voordat je de muisjes erop strooit. Laat de lollies een aantal uren in het blok piepschuim staan om de chocolade uit te laten harden. Als cadeau idee is het erg leuk om ze individueel te verpakken in doorzichtige zakjes met een lintje erom heen.

De eerste hap zal je erg doen denken aan warme melk met anijssuiker op een koude winteravond. De tweede hap zal je doen denken aan de volgende Oreo pop die je eventueel zou kunnen nemen..........

Oh My Pecan Pie!

Ik heb altijd een pecan pie willen maken.......tenminste sinds ik Sookie Stackhouse in het eerste seizoen van True Blood er één zag eten terwijl ze in tranen was. Ondanks haar verdriet en de reden waarom zij emotioneel werd (ik moest zelf ook even slikken), werd mijn aandacht toch vooral getrokken naar die pecan pie. Hij zag er lekker kleverig zoet uit. Ik ben al die tijd benieuwd gebleven naar de textuur van deze taart. De serie telt inmiddels 5 seizoenen. Moet je nagaan hoe lang ik heb gewacht.

Enig onderzoek via Wikipedia bracht naar voren dat de pecan pie vooral typisch gebak uit het Zuiden van Amerika is op basis van bloem, eieren, zout, boter, suiker, pecannoten EN corn syrup. Bijna allemaal ingrediënten die ik standaard in mijn keukenkastjes heb staan BEHALVE de corn syrup. Een ware zoektocht via internet was het gevolg, want mijn eerste ingeving dat ik het ooit een keer bij een toko had zien staan bleek helaas geen vruchten af te werpen. Overigens schijnt de corn syrup binnenkort wel in het assortiment te komen van een Aziatische keten (amazing Oriëntal). Ik heb mijzelf echter niet kunnen bedwingen en vond dat ik TE lang had gewacht. Vervolgonderzoek, wederom via internet, liet zien dat glucose een goed alternatief is voor corn syrup. Hiervan wist ik zeker dat het bij mijn favoriete bakwinkel in Arnhem te vinden is. Bleef nog alleen de taartvorm met losse bodem over die ik dezelfde dag bij Dille en Kamille heb weten te scoren. 

Inmiddels goed geslaagd en voorbereid ben ik vandaag aan de slag gegaan. Ik ben uitgegaan van een recept wat ik heb gevonden op de site van 'Van Gilse'. De ironie is dat dit recept niet vraagt om corn syrup, maar wel schenkstroop van 'Van Gilse'  en ik deze niet heb. Uiteindelijk ben ik gegaan voor een combinatie van golden syrup en glucose ter vervanging . 

De bodem is vrij gemakkelijk om te maken. In het recept wordt niet genoemd dat je het deeg moet laten rusten, maar omdat ik Rudolph van Veen dit wel zag doen bij Rudolph's Bakery heb ik dit toch gedaan. De vulling was bijna NOG gemakkelijker.

Benodigdheden (recept van de website van 'Van Gilse' )

- een taartvorm met een diameter van ongeveer 20 cm, ingevet

- 150 gram bloem, gezeefd

- mespuntje zout en een snufje zout

- 100 gram boter of margarine, rechtstreeks uit de koelkast en in blokjes gesneden

- 3 eieren

- 280 gram Van Gilse de Originele Schenkstroop (ik heb dus half golden syrup, half glucose gedaan)

- 1 zakje vanillesuiker

- 10 gram gesmolten boter

- 150 gram pecannoten, in grove stukjes gehakt

Bereiding

Doe de bloem, boter en mespuntje zout samen in een kom. Klop een ei en voeg dit aan het bloemmengsel toe. Kneed snel tot een samenhangend deeg. Wikkel het deeg in plastic en laat dit een uur in de koelkast rusten. 

Rol het deeg iets breder uit dan je taartvorm. Bekleed de vorm met het deeg en snijd eventuele overtollige randjes af. Bewaar de ongebakken taartbodem totdat je de vulling klaar hebt.

Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius. Je kunt de aangegeven temperatuur met 10 tot 20 graden verlagen wanneer je een heteluchtoven hebt.

Voor de vulling meng je de schenkstroop, boter, 2 eieren, vanillesuiker, snufje zout en gesmolten boter met elkaar. Als laatste voeg je de pecannoten toe en roer je tot alles goed gemengd is. Giet de vulling vervolgens in de taartvorm en bak 15 minuten op 200 graden Celsius. Verlaag de temperatuur vervolgens tot 180 graden Celsius en bak vervolgens nog 30 minuten. Ik merkte dat het oppervlak snel bruin werd en heb met nog 20 minuten te gaan een bakplaat erover heen schoven om te voorkomen dat de bovenkant zwart werd. Voor een mooie presentatie kun je een deel van de pecannoten bewaren en mooi langs de rand schikken. Smeer er dan wel wat gesmolten boter over met een kwastje om ze een mooie glans te geven en te voorkomen dat ze aanbranden.

Uiteindelijk is het resultaat een zoete taart met verschillende texturen, waarbij je met elke hap weer iets anders proeft. Knapperig, maar ook kleverig. Ergens proef ik er ook gecarameliseerde pecannoten in terug die je op de kermis bij een notenkraam kunt krijgen. Voor de gemiddelde True Blood fan ook wel bekend als 'Fang banger' of 'Truebie'  zeker een must om te proberen. Zeg nou zelf, wie wil er niet net als Sookie in tranen een hele pecan pie verorberen? Ik wel.......minus de tranen dan...........

Rewind!

Ik heb de laatste tijd nagedacht over het opstellen van een portfolio voor mijn taarten. Wat is handiger dan een blog om het één en ander te laten zien?

Een goede manier om aan eventuele klanten te te tonen hoe mijn werk eruit ziet zodat ze misschien gemakkelijker kunnen besluiten of ze een bestelling willen plaatsen. Daarnaast vind ik het ook wel leuk om op die manier even 'terug te bladeren' in de tijd en te kijken hoe ver ik ben gekomen EN waar ik ben begonnen. Ik merk altijd bij mijzelf dat ik op foto's nog wel schoonheidsfoutjes zie aan de taarten die ik heb gemaakt. Wellicht een teken dat er ruimte voor verbetering is, maar wellicht ook een teken om de perfectionist in mij zo nu en dan te sussen. Het is goed om naar perfectie te streven in je werk, maar wie bepaalt wat perfect is?

 Bumba verjaardagstaart voor mijn neefje

Taartje met zelfgemaakte suikerwerk lelie's en barok decoratie

Verjaardagstaart met zelfgemaakte suikerwerk rozen

Prinsessentaart nr. 1

Prinsessentaart nr. 2 in de stijl van Sneeuwwitje

Prinsessentaart nr. 3 MET matching cupcakes

Verjaardagstaart Instagram style!!!!!!!!

Team Umizoomi verjaardagstaart

 

Paris Chique verjaardagstaart

Gezond MET vezels!

Ik kom wel eens bij Dudok in Arnhem. Niet zozeer voor de ambiance of de kunstwerken die er hangen. Wel voor hun carrot cake, die echt ONT-ZET-TEND lekker is. Vooral met een kop verse munt thee. Met honing please!!!!!!!!!

Nu heb ik een aantal keren recepten gezocht op internet voor carrot cake, maar om de één of andere reden nooit de moeite genomen om er één te proberen. De Jumbo verkoopt een kant en klare die ook best lekker is. Ergens voelt het wat apart aan, om iets gezonds als wortels te gebruiken in iets wat eigenlijk ontzettend decadent en waarschijnlijk minder goed voor je is. Tenminste, ALS je moeite hebt met maat houden.

Ik houd mijzelf altijd maar voor dat het een gezond toetje is in vergelijking met ander gebak, want het bevat best wel wat wortels en ook nog wel andere dingen uit de schijf van vijf. Plus: wortels bevatten vezels, caroteen wat goede effecten op je gezondheid schijnt te hebben, zouden ze een goed nachtzicht bevorderen, reguleren ze de doorgang en zouden ze het immuunsysteem versterken. Het enige nadeel is dat wanneer je teveel wortels eet, je huid er geel of oranje uit kan gaan zien. Ik moet dan even denken aan Snooki van Jersey Shore. Wellicht is er bij haar sprake van een nog niet onderkende wortel verslaving in plaats van een verslaving aan zonnebanken?

Met bovenstaande plus EN minpunten aan wortels in gedachten ben ik toch maar aan de slag gegaan met een recept. Dit recept heb ik gevonden in een boek wat ik twee jaar geleden bij de Slegte in Eindhoven heb gekocht (ja, ik ben best een reiziger) en hij stelt niet teleur. Wat je krijgt is een smeuïge, kruidige cake die je bijna smeekt om nog een stuk te nemen of NOG meer. Vooral de toevoeging van de rozijnen, de geraspte sinaasappelschil en de nootmuskaat geeft een lekkere smaakbeleving.

Benodigdheden

- bakblik van 23 x 23 cm, ingevet en bekleed met bakpapier
- 175 ml zonnebloemolie
- 175 gram lichte basterdsuiker of rietsuiker
- 3 eieren, losgeklopt
- 175 gram wortels, geraspt
- 80 gram rozijnen, geweekt
- geraspte schil van een sinaasappel
- 175 gram zelfrijzend bakmeel
- 1 theelepel zuiveringszout/baking soda (bij de toko en AH verkrijgbaar)
- 1 theelepel kaneel
- 1 theelepel nootmuskaat
- snufje zout

Best een flinke lijst aan ingrediënten, maar het mengen is ontzettend gemakkelijk.

Voor de topping heb je nodig
- 200 gram roomkaas (bijvoorbeeld van Monchou of Philadelphia)
- 100 gram poedersuiker
- 2 theelepels sinaasappelsap

Bereiding

Verwarm de oven voor op 180 graden Celsius. Vet een bakblik in en bekleed deze met bakpapier. Klop de olie, suiker en eieren in een kom. Roer de geraspte wortels, rozijnen, walnoten en de sinaasappelrasp door dit mengsel.

Zeef de bakmeel, baking soda, kaneel, nootmuskaat en zout in een aparte kom. Roer de droge ingrediënten door het wortelmengsel. Stort het beslag uit in de bakvorm die je voorbereid hebt en bak de wortelcake in 40 tot 45 minuten gaar. Stort de cake na een paar minuten op een rek om verder af te laten koelen.

Klop de roomkaas, poedersuiker en sinaasappelsap door elkaar en smeer deze uit op de afgekoelde carrot cake. Snijd in 16 gelijke stukken of naar eigen smaak.

Dit recept is voor 16 personen, wat inhoudt dat je 16 stukken kunt snijden en ieder een stuk kan geven. Wanneer je deze carrot cake proeft, snap je wellicht beter dat je kunt verwachten dat dit recept voldoende is voor 8 personen, maar daar moet je eigenlijk zelf een mening over vormen!

Rocky Road Brownies

Ik heb de lekkerste brownies gevonden..........en gemaakt. Ze zijn smeuïg, stevig, bomvol chocolade EN weldadig. Ook zonder de extra toevoegingen die ik heb gedaan, maar daarover dadelijk meer.

Sinds enige tijd ben ik op zoek naar een goed recept voor brownies. Helaas is dat elke keer weer op een teleurstelling uitgelopen: te droog, geen sterke chocoladesmaak, te krokant van buiten, noem maar op. Van kant en klare pakken mix tot aan zelf afwegen van alle ingrediënten. Niks mocht baten. Totdat ik een kookboek van de Hummingbird Bakery in handen kreeg en ik zal je zeggen: ik ga NOOIT meer over op een ander recept.........voor de komende tijd.

Dit recept heb ik nu drie keer gemaakt, waarbij ik de laatste keer zelf nog wat variatie heb toegevoegd. Geïnspireerd door de erg lekkere "Rocky Road repen", heb ik extra chocolade in stukjes gehakt, samen met wat walnoten en mini marshmallows over de brownies gestrooid en nog een paar minuten in de oven gedaan om alles samen te laten smelten. Hmmmmmmmm.............Het nadeel van dit recept is wel dat je de brownies een aantal uren moet laten afkoelen voordat je ze kunt aansnijden, want koud zijn ze toch echt het lekkerst. Begin dus ruim op tijd, zodat het wachten niet ondraaglijk wordt.

Het recept wat ik heb gemaakt is goed voor zeker 12 stukken.

Benodigdheden (uit The Hummingbird Bakery Cookbook van Tarek Malouf)

- Rechthoekige bakvorm van 33 x 23 x 5 cm, bekleed met bakpapier

- 200 gram pure chocolade, grof gehakt (55 % cacao)

- 175 gram ongezouten boter

- 325 gram kristalsuiker (ik gebruik zelf voor de helft lichte basterdsuiker en de helft kristalsuiker)

- 130 gram bloem

- 3 medium eieren

-  theelepel vanille extract (mijn extra toevoeging)

- snufje zout (mijn extra toevoeging)

- een handjevol walnoten in stukjes gehakt (mijn extra toevoeging)

Voor de Rocky Road variant heb je nog nodig

- 100 gram chocolade, fijn gehakt

- een handjevol walnoten, in stukjes gehakt

- een handjevol mini marshmallows

 Bereiding

Verwarm de oven voor op 170°C. Doe de chocolade en de boter samen in een kom en smelt deze au bain Marie op een pan met een laagje water dat net niet aan de kook is. Wanneer de chocolade en boter is gesmolten, haal je de kom van het vuur en roer je het mengsel tot een geheel. Voeg de suiker toe en roer alles weer goed door elkaar. Voeg de bloem toe en roer totdat deze is opgenomen in het mengsel. Tenslotte voeg je de eieren, het snufje zout en de vanille extract toe en roer je deze totdat je een dik en glad mengsel krijgt. Geen keukenmachine nodig!

Stort het mengsel uit op de bakvorm die je eerder met bakpapier hebt bekleed en bak de brownies gedurende 30 tot 35 minuten. Wanneer je walnoten toevoegt, is het handig om het mengsel eerst voor de helft uit te storten op je bakvorm, daarna de walnoten erover te verdelen en dan de andere helft daarover heen te gieten. De bovenkant mag licht gebarsten zijn wanneer je ze uit de oven haalt. Wacht niet te lang, want dan krijg je droge en harde brownies en dat is zeker niet lekker.

Voor de Rocky Road variant haal je de brownies twee minuten eerder uit de oven. Strooi je eerst de chocolade erover heen, dan de walnoten en als laatste de mini marshmallows. Bak vervolgens de brownies nog 3 minuten totdat de topping wat is samengesmolten.

Laat de brownies een aantal uren, eventueel in de koelkast, afkoelen voordat je ze aansnijdt. Wellicht is het wel handig om ze voor te "proeven" voordat je ze uitdeelt?!

Hoi!

Mijn naam is Cham ik ben sinds enige jaren bezig met bakken, waarvan de laatste twee jaar ook met decoreren. Taarten, cupcakes, macarons, noem maar op. Sinds krap een half jaar neem ik bestellingen aan. Dat heeft best wat voeten in de aarde gehad. Enerzijds door drukte vanuit een vervolgopleiding de afgelopen twee jaar, maar anderzijds en VOORAL vanwege enige onzekerheden vanuit mijn kant (ondanks de vele complimenten van vrienden, familie en collega's). 

Voordat ik verder ga is het misschien wel handig om te vertellen dat ik werkzaam ben als psycholoog. Een vak wat ik erg leuk en uitdagend vind, waarin ik ook regelmatig aan mensen teruggeef om juist datgene aan te gaan waar zij bang voor zijn, of zoals een Nederlands spreekwoord luidt: "een mens lijdt dikwijls het meest door het Lijden wat hij vreest......doch dat nooit op zal dagen". Vanuit deze gedachte besloot ik om me aan bestellingen van klanten te wagen. Immers, is het toch best verstandig om zo nu en dan het advies op te volgen wat je aan cliënten meegeeft. Inmiddels zijn er kindertaarten voorbij gekomen, een aantal prinsessentaarten, macarons, cupcakes en zelfs een heuse bruidstaart!

De meest vanzelfsprekende vervolgstap was het schrijven van een boek, een programma op 24Kitchen of het beginnen van een blog. Gelukkig beschik ik, naar mijn idee, over een redelijke realiteitstoetsing. Vandaar mijn keuze voor een blog. De rode draad ervan is duidelijk. Je kunt als lezer vooral veel verhalen, foto's EN recepten verwachten over mijn bakavonturen van de komende tijd, waarbij ik vooral voor een goede balans probeer te gaan tussen simpel, lekker en mooi! Hopelijk zet het je aan tot het zelf proberen van een recept of sowieso om meer in de keuken te staan, want zeg nou zelf: wat is het ergste wat je kan gebeuren?!

XOXO